کوچکتر که بودم همیشه از شنیدن داستان ابراهیم (ع ) و اسماعیل ترس عجیبی بر من حاکم می شد . تصور اینکه کسی بخواهد فرزندش را قربانی کند برای من تصور وحشتناکی بود .اما بعد ها به جای ترس به این نتیجه رسیدم که وقتی خداوند از ابراهیم خواست اسماعیل را قربانی کند در واقع از او خواسته است بخاطر خدا عزیزترین داشته اش را از بین ببرد .به نظر من اسماعیل نماد هر آنچه که ما را به این دنیا وصل می کند است .هرگز کسی نمی تواند کار ابراهیم پیامبر را انجام دهد مگر آنکه خدا برای او عزیزتر باشد. در این صورت می شود همه چیز را بخاطر او که دوستش داریم قربانی کنیم .

در این روزها بد نیست گاهی به این موضوع فکر کنیم که آیا ما هم حاضریم اسماعیل هایمان را برای خدا قربانی کنیم ؟